Böyle bir maç yazısı yazmak gerekiyorsa Özkan Sümer’den bahsetmek gerekecek. Bir Trabzonspor efsanesi olmasına rağmen Galatasaray’a da hizmet etmiştir. Galatasaray’ın 14 sene şampiyon olamadığı zamanlarda yer alıp, Türkiye Kupası kazanmıştır. Son yıllarda futbolumuza büyük katkıları var. Yusuf Yazıcı Avrupa Ligi’nde gol krallığına oynuyor. Daha birçok oyuncu var. Hepsini yazmaya kalksak yazı bitmez. Mekanı cennet olsun. Önemli değerlerin kıymetini yaşarken bilmek dileğiyle.
Maçın saha içinde aslında beklediğimiz şekilde bir maç geçti. Tek sorun vardı. Oğulcan en uçta yapabilecek miydi? Açıkçası benim şüphelerim vardı. Fizik olarak güçlü stoperlerin arasında orlanır iye düşünüyordum ama kendisinden özür diliyorum. Daha iyi bir performans olamazdı. Erken gol gelmeyince oyun Trabzonspor lehine döndü. Sert vey akın markaj karşısında Galatasaray’ın orta saha oyuncuları zorlandılar. Feghouli’nin de çıkması moral bozsa da kalite her zaman kalitedir. O kaliteli ayaklar bir boşluk bulunca cezayı kestiler. Oğukcan ve Emre Kılınç’ın son hamlelerinin yanında pozisyonun öncesi de çok güzeldi. Tam bir büyük takım atağıydı. Skoru yakaladıktan sonra büyük bir avantaj sağladı Galatasaray.
Defansını öne çıkaracak olan Tarabzonspor karşısında 2.goldeki gibi savunma arkası toplar daha çok atılsa skor farkı çok fazla olabilirdi. O pasın Ömer Bayram’dan gelmesi de enteresan oldu. 2.golün sevinci yine görülmeye değerdi. Arda Turan eski günleri hatırlattı. Gol haberi geldiğindeki o içten sevinci bizi de duygulandırdı. O sahada hangimiz olsak o anda öyle deli gibi saga sola koşardık. Yalan yok. Olayın daha güzel tarafı, kendisinin atmadığı, genç arkadaşı Oğulcan’ın attığı bir gole böyle sevinmesi. Herkes çok sevindi ama o görüntü unutulmaz oldu.
Sene finali saha içi neticesi olarak güzel bitti. Senenin genelinden elbette memnun değiliz. Dünyanın görmediği tuhaflık kalmadı. 2021 güzellikler getirsin. Herkese iyi seneler.